கருவாடு – மீன் கை கொடுக்குமா?

கருவாடு – மீன் கை கொடுக்குமா?

‘‘30 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வாழ்ந்தவனும் இல்லை; அதே போல 30 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வீழ்ந்து கிடந்தவனும் இல்லை’’ என்று ஒரு மொழி சொல்வார்கள். இதனைப் பொய்யாக்கி, தலைமுறைகளைத் தாண்டி செழிப்போடு வாழ்கிறவர்கள் இப்போதும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். நிறுவனங்கள், தனி மனிதர்களுக்கு மட்டுமின்றி, சில ஊர்களுக்கும் இது பொருந்தும். எப்போதும் வளம் கொழிக்கும் பகுதியாக, காலத்திற்கேற்ப மாற்றங்களை உள்வாங்கிக் கொண்டு சில ஊர்கள் செழித்து நிற்பது எப்படி என யோசித்தால் ஓர் உண்மை புலப்படும். வியாபாரத்திற்கான வாய்ப்புகளை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டு தன்னுடைய அடையாளமாக அதனை மாற்றிக் கொண்டதே அதற்கு முக்கிய காரணமாக இருக்கிறது. பக்கத்தில் இருக்கும் கும்பகோணம் அதற்கு பளீர் உதாரணம். மயிலாடுதுறையைப்போலவே விவசாய கிராமங்கள் சுற்றி இருந்தாலும், பட்டு, பாத்திரங்கள், வெற்றிலை, பித்தளை,காய்கறி மார்க்கெட் என கும்பகோணம் என்றதும் நினைவுக்கு வருபவை ஏராளம். இதனால் அந்த ஊரும், அதன் பொருளாதாரமும் எப்போதும் ஏறுமுகத்தில் இருக்கின்றன. அதற்கேற்ப அடிப்படை கட்டமைப்பும் மேம்பட்டிருக்கிறது.

‘‘அது சரி… அங்கே வணிகத்திற்கான வாய்ப்புகள் இருந்தன. நம்முடைய ஊரில் என்ன இருந்தது?’’ – என்று நீங்கள் கேட்பது என் காதுகளில் விழுகிறது. இருந்ததை நாம் வளர்த்தெடுத்தோமா? கால வெள்ளத்தில் அடித்துச்செல்லப்பட்ட கூறைப்பட்டு புடவைகளை விட்டுவிடலாம். 100 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பழமை வாய்ந்த மாயூரம் சந்தையை மாற்றாந்தாய் பிள்ளையைப் போல விட்டுவிட்டோமே! சித்தர்க்காட்டில் அமைந்த சந்தை தான் இந்தப் பக்கத்திலேயே மிகப்பெரிய மளிகை மொத்த விற்பனை சந்தையாக திகழ்ந்தது. கொள்முதல் செய்யப்பட்ட பொருட்களை ரயிலில் கொண்டுவந்து இருப்பு வைக்கும் கிட்டங்கிகளின் எச்சம் இன்னும் ரயிலடி பகுதியில் இருப்பதை காணலாம். வெளியூர்களில் இருந்து பொருட்களை வாங்குவதற்கு வியாபாரிகள் மற்றும் பொதுமக்கள் ஆயிரக்கணக்கான மாட்டு வண்டிகளில் படையெடுத்து, ஊரே திக்குமுக்காடி போன காலமெல்லாம் உண்டு.

மளிகைப் பொருட்களைவிட, மணமணக்கும் கருவாடு மாயூரம் சந்தையின் தனி அடையாளமாகவே இருந்தது. பக்கத்திலிருக்கும் பூம்புகார், பொறையாறு,தரங்கம்பாடி போன்ற ஊர்களில் இருந்து மட்டுமின்றி,புதுக்கோட்டை, ராமநாதபுரம் மீனவர்களின் கருவாடுகளும் மாயூரம் சந்தையை அலங்கரிக்கும். இப்போது எல்லாமே சுருங்கி விட்டது. அடிப்படை வசதிகள் கூட இல்லாமல், அரைகுறை கருவாட்டுச் சந்தையாகி அநாதரவாக நிற்கிறது. பெயருக்கு கூட ஒரு கழிப்பறையோ, வெளியூர் வியாபாரிகள் வந்து தங்கி செல்வதற்கான இடங்களோ இங்கே கிடையாது. இதையெல்லாம் கேட்கவும் நாதியில்லை. சிந்திக்கவும் யாருமில்லை. ‘‘இப்படி கிடப்பதால், மாயூரத்திற்கு வந்து வியாபாரம் செய்வதற்கே வெறுப்பாக இருக்கிறது’’ என மனம் வெதும்பிய தொண்டி நகரத்து மீனவர் ஒருவர் நம்மிடம் சொன்ன வார்த்தைகளில், இந்த ஊர் வீணாய்ப் போனதற்கான காரணம் பட்டவர்த்தனமாக தெரிந்தது.
கருவாடு போலவே லட்சக்கணக்கான ரூபாய் புழங்கும் வாய்ப்புள்ள இன்னொரு தொழில் மீன் வியாபாரம். ஆனால் மயிலாடுதுறை மீன் மார்க்கெட் இருக்கும் கோலம், கொடூரமானது. 1962ல் காமராஜர் ஆட்சியில் திறக்கப்பட்ட மீன் மார்க்கெட்டை சீரமைக்க சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒப்பந்தம் கொடுக்கப்பட்டது. அதன்பிறகும் ஒன்றுமே நடக்கவில்லை. வழக்கம்போல இதைப்பற்றி கேட்கவும் ஆளில்லை. ‘தோண்டி எடுத்தால்’ முறைகேடு மற்றும் நிர்வாகச்சீர்கேட்டின் துர்நாற்றம் குடலைப் புரட்டுகிறது.

பூம்புகார் போன்ற கடலோர பகுதிகளுக்கு அருகில் இருக்கும் பெரிய நகரம் மயிலாடுதுறைதான். இதை வைத்துக்கொண்டே கடல் உணவுகளின் மிகப்பெரிய சந்தையாக நம்முடைய ஊரை மாற்றலாம் அல்லவா? பக்கத்து ஊர்களுக்கு, மாநிலங்களுக்கு ஏன் வெளிநாடுகளுக்குக் கூட ஏற்றுமதி செய்யலாமே? இதன் மூலம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் நிறைய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகும். ஊரின் பொருளாதாரத்திற்கு பக்கப் பலமாக இருக்கும்.
கருவாடு , மீன்களைப் போன்று காய்கறிச் சந்தைக்கும் கணிசமான வியாபார வாய்ப்பு இருக்கிறது. கீரைகளில் தொடங்கி கிழங்குகள் வரை மயிலாடுதுறை சுற்றுவட்டார பகுதியில் விளையும் காய்கறிகள் எக்கச்சக்கம். அவற்றை விற்பதற்கென உருவாக்கப்பட்ட உழவர் சந்தை, பாழாய்ப்போன அரசியலால் சமூக விரோதிகளின் கூடாரமாகி இருக்கிறது. உழவர் சந்தை போகட்டும். திரு.வி.க. மார்க்கெட்டையாவது பெரிய அளவிலான காய்கறிச் சந்தையாக மாற்றி அமைக்கலாம். ஏனெனில் இங்கே விற்கப்படும் காய்கறிகளில் ஏறத்தாழ 20% சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளில் விளைவிக்கப்பட்டவைதான். காய்கறி சந்தையை விரிவுப்படுத்தி, அதற்கான வசதிகளை ஏற்படுத்தி கொடுத்தால், பெரிய வணிக மையமாக மாறுவதோடு மயிலாடுதுறை பகுதி விவசாயிகளும் உற்சாகமடைவார்கள். காய்கறி உற்பத்தி அளவும் அதிகரிக்கும்.

வணிக வாய்ப்புகளாக கண் முன்னே இருக்கும் கருவாடு – மீன் – காய்கறிகளைக் கையில் எடுத்து வளம் பெறப் போகிறோமா? இல்லை…வாழ்ந்து கெட்டவரின் வீட்டைப் போல கிடக்கும் சந்தைகளையும் ஊரையும் அப்படியே விட்டு விடப்போகிறோமா?

யுத்தம் தொடரும்….

(Visited 251 times, 1 visits today)